Today I spent the day in the train and in Sneek, because I had to serve/read during Mass at 7pm in a home for elderly. I didn't exactly look forward to it, but I did it anyway. Mass was in the chapel of that home, a chapel you could call typically a post-Vatican-II chapel, at least, when looked at that council as discontinuity with the past. There was some kind of tabernacle, but it's somewhere on the side, it's a modern building, chairs in it, no high altar..well, guess you have a good enough impression. Liturgy also isn't the strongest here, but mostly it is still according to the book. Not that there aren't any positive things, for there sure were (we had kyrie, gloria and sanctus of the eight' Mass), to me it didn't really feel like Mass. Even though there was a special athmosfere, perhaps even a holy one, it was hard for me to focus, to focus on God, to experience the miracle, to feel completely absorbed.
But..for these elderly people it is the only Mass they have, and yes, it is Mass, a valid one, a decent one. Most of them aren't able to come to church anymore, and they try to be here every Saturday evening. And despite all the things mentioned above, I'm glad they can go to Mass, they can experience it, they can receive Our Lord during communion. Back in the train I felt happy I made that a little possible, perhaps even to give them a little hope that the church they feel part of, still has a future. Not that I intended to make myself feel good, but it was happiness that I felt during Mass, for being part of this.

Now I'm home, and have a vague desire to go to Amsterdam tomorrow. But since I have exams next Tuesday I know it isn't a sensible thing to do..so I won't do it, despite my longing to go to a traditional Mass again.

My weakness. I so love these versions:

Hosted at conversiondiary.com

1. This week the temperature here in the Netherlands has been high (about 25-30C). I like it better to be inside than outside to be honest. Not that I don't like some nice summer weather, but I have exams (theoretical as well as practical) next Tuesday, so I wouldn't mind some rain and a lower temperature.

2. Yesterday we got the results of our yearassignment of science. We passed with a 8,5 out of 10! :D I'm so glad that it is over, for it caused me a lot of stress.

3. It seems like my bloodpressure is getting back to a normal vallue again (systolic between 135-145). Perhaps you remember that for the pas two years my systolic (upper) pressure had been somewhat between 150 and 180 (with a perfect diastolic value). Perhaps this rice was indeed due to my use of the contraception pill (before I started taking that, I used to have a somewhat perfect pressure of 120/80 or something near that), but I'll never be sure. I just hope that it will get back to that level again.

4. Talking about the oral contraceptive pill: yesterday I went back to the chemist's to bring back pills for nine months to have them destroyed. Don't know why I still had them (since I stopped taking them half a year ago for various reasons), but now it's really defenitive.

5. You know, sometimes I get really frustrated about discussions about medical ethics. People can be so harsh in their judgement, with having hardly any medical knowledge. And with this I also mean fellow christians with mostly the same point of view as I have. Not that I claim to know all things, but I try to look at both sides before saying something is good or bad, or to conclude that things could be an exception. But guess that my comments can also come across as harsh, in medical discussions as well as in dicussions involving other topics of which I know less.

6. I'm tired. Yes, I know I'm always tired, wouldn't know what it is to have full energy, but having to take a nap in the afternoon I think is an indicator that I could use some rest. Hopefully I'll pass my exams next week, after which I have holiday for 3,5 weeks. How I look forward to that.

7. This time next week I will be in Maarheeze for Bootcamp. I'm looking forward to that week, and hope everything will turn out fine. There's just still some pressure, not in the least because I have to cook for the group and since I'm not such a good cook, I hope it is edible. But this is made worse by the news that some cook will make up the menue and order the ingredients..and that I have to cook...euhm..right. Think I will have to talk to him to ensure the participants get a decent meal each day.

Sunday, 7am, my alarmclock tells me I should get up. A bit earlier than planned, but I rembemered I still had to print the routemap to St. Willibrord Church.

Took the train of 8.44 from Groningen Central. It was a beautifull morning - good temperature and the sun shining.


Arrived in Utrecht a little less than two hours later. My friend arrived a bit later, after which we walked through Utrecht, and had a tea or coffee at a terras near this building (Domtoren - Domkerk):


We talked and talked, and walked and walked. Think that we had a good conversation, about topics ranging from boys, study, life, future, catholic teachings of various stuff and probably some more. Even though we don't agree on most of the topics regarding for example homoseksuality, condoms and euthanasia and me having to defend that priests aren't bad men and the pope isn't a creep, I'm glad she's my friend and we're able to talk to each other about this sort of things, probably even have heated discussions, but still can respect and love each other for who we are.

Some shots of the beautifull centre of Utrecht:




to the left a picture of a the Augustinuschurch - since there was Mass at the time we had lunch I didn't have the opportunity to have a look inside :(

We had a drink inside a cafe for some time, since it started raining very badly. Luckily for us it stopped eventually and we had the chance to go outside again, before she went to the train (ok, bus) again, and I walked to St. Willibrord's Church for Traditional Latin Mass.

St. Willbrord's Church is really beautifull - a small sacred church, something I like a lot.

Mass at 5.30pm was a Traditional Latin Mass - me like. Times really flies during such a Mass, even more than during a Novus Ordo Mass, at least in my experience.

Afterwards I had dinner with some acquintances and some people I didn't know yet. Was very enjoyable, and had some good conversations.

And then I had to take the train back north, where I arrived at about 11.20pm. A long, but good day.

Hosted at conversiondiary.com

1. The best news of this week is that I passed the consultationtest I had a few weeks ago. It wasn't very good, but I passed, and that's what I hoped for.

2. VA twittered a site on which your typing speed can be measured. My first attempt gave a score of 487 characters per minute (that is 97 words per minute), a few attempts later it was this: 563 - 115. It's freaky. I'm curious what your speed is, so click on the link and go typing - you can do it in Dutch as well as in American.

3. Last week I wrote that I learned how to do some sutures and how to knot (or does one use the word tie in this sentence?) things. I couldn't help myself an practiced the latter a bit at home:


4. One of the presents I got for my birthday was the DVD "pathology": a movie about medical students and residents whose job is to perform autopsies. But they make it into a game to murder others people in a special way, with the challenge for their colleagues to figure out in which way that person was killed. A weird movie, but I have to say, very interesting, with a great but gruwesome end.

5. Another present I already mentioned was a poster of our pope. Already wanted to have a picture of him, but a friend of mine decided that a poster would also fit to that description. For anyone who got curious, here's a picture of it:


6. Yesterday I went to judopractice again. Once there was a time that I trained 4-5 times a week, and tournaments almost every weekend. Now I only train 1-2 time every two weeks. One of my fellow interns does ju-jitsu (one of the other sports our sportsclub offers), and we decided that it would be fun and interesting if we would train together one time. Since it is easier for someone doing ju-jitsu to do judo than the other way round, we finally found a time we were both able to sport: yesterday. At first it was a bit weird to judo with a fellow intern. Not that I'm not used to see him in something white, but since it mixes two of my worlds. But that was soon over and we had two good matches: one standing (on which we were about equal I think, but if I would have tried a bit harder, I think I might have been able to win when it comes to judo techniques and stuff), and one on the ground, on which he really beat me (but I already expected that). If everything goes the way we intend, we will be training together a bit more this summer.

7. Today I received this:

It's a 1962 Missal. For the readers unfamiliar with this word: it's a book in which the order of the Mass with all it's prayers and gestures and so is described. I already have one of the newer form of the Mass, but since I come to love the traditional Mass more and more, a good acquintance sent me this. I'm really happy about it. It's such a cute little book :P

Stilte, iets dat in het persoonlijk woordenboek van steeds minder mensen voor lijkt te komen heb ik de indruk. Altijd moet de stilte opgevuld worden, met muziek, gepraat of anderszins. Ook tijdens de afgelopen Bonifatiusdag merkte ik dat: tijdens de Eucharistieviering was het geen moment stil, en dat voor een Mis. Een groot gemis naar mijn idee.

Een van de zegeningen van mijn slechte gehoor is dat ik meer stilte ken dan het overgrote deel van de mensen. 21 jaar lang heb ik in een relatief stille wereld geleefd. Toen ik mijn hoortoestellen kreeg was het dan voor mij ook een groot kabaal: alles maakte geluid, stilte was er niet meer. En dat deed me beseffen hoe gezegend ik wat dat betreft eigenlijk ben om de stilte wel te kennen. Ook nu hoef ik alleen maar mijn hoortoestellen uit te doen en ik zit weer in die oude vertrouwde relatief stille wereld. 

Hoe graag wens ik dat eenieder toe, om gewoon eens niet omgeven te zijn met duizenden geluiden - van het draaien van de wasmachine tot het stampen van voeten, van het gepraat van mensen tot constant ergens muziek horen. Waarom moet elke stilte opgevangen worden, zelfs in de kerk? Waar zijn we als mensen eigenlijk bang voor?

Misschien voor het confronterende van de stilte. Doordat je hersenen een stuk minder prikkels te verwerken krijgen ben je overgeleverd aan jezelf, aan je eigen gedachten, aan je geweten. Ja, stilte kan ontzettend confronterend zijn, in ieder geval in mijn ervaring. De eerste keer in stilte kan dan volgens mij ook ontzettend vreemd zijn. Maar wanneer je het toelaat, wanneer je toelaat om je terug te trekken uit deze lawaaierige wereld - bijvoorbeeld in de natuur of in de kerk - kan dat ontzettend mooi zijn, kan dat een heerlijk rustgevend effect hebben, kan je jezelf ook leren kennen. Je zult ontdekken dat de stilte zo z'n eigen klank heeft.

So true for me at the moment. Trying to pray, trying to praise, trying to trust...


With thanks to Marjon :)

Heb momenteel twintig euro te besteden bij bol.com; verzendkosten kan ik ook eenmalig gratis doen. En alhoewel ik nog een stapel boeken hier te lezen heb, heb ik hulp nodig bij het uitkiezen van een boek. Het liefst zou ik ze alle vier hebben, maar dat wil nou eenmaal op dit moment niet.
De vier keuzes:

- Refrein is Hein
(Het probleem van de mens is dat hij een geest heeft en een lichaam is. Het lichaam gaat onherroepelijk dood en de geest kan zich nooit ontdoen van dit besef: Het refrein is Hein .
Het refrein is Hein is de kroniek van een arts die met zo min mogelijk illusies voor zijn patiënten een weg zoekt naar het graf Onvermijdelijk botst hij daarbij op twee mythes: Godsdienst en Geneeskunde. Zijn worsteling met deze twee leidt tot een aantal onvergetelijke situaties waarin lijden, lachen, denken en de Dood om elkaar heen wervelen in een unieke danse macabre.)

- Moderne wetenschap in de Bijbel
(Er is wetenschap in de Bijbel, veel meer dan in enig ander boek uit de oudheid. Hoewel historische en controleerbare feiten slechts terloops worden genoemd, getuigen ze van een diep wetenschappelijk inzicht. Hoe is die kennis in de Bijbel terechtgekomen? Een fascinerende vraag!
Bioloog Ben Hobrink laat in zijn uitvoerig gedocumenteerde boek onomstotelijk zien dat de Bijbel kennis bevat die de wetenschap duizenden jaren vooruit is. Toepassing daarvan had miljoenen mensen het leven kunnen redden, zoals bij de epidemieën van melaatsheid, pest en cholera. Ook nu zou deze kennis talloze ziektegevallen kunnen voorkomen, zoals hart- en vaatziekten en geslachtsziekten.)

- Man and woman he created them
(A new critical translation of Pope John Paul II's talks on the Theology of the Body by the internationally renowned biblical scholar Michael Waldstein. With meticulous scholarship and profound insight, Waldstein presents John Paul II's magnificent vision )

- Rome sweet home
(Scott and Kimberly Hahn put their story into print, recounting their spiritual journey "back home" into God's worldwide family, the Catholic Church.)

Wat zouden jullie me aanraden en waarom?

...will probably look something like this: eat, sleep, pray en study. When I was sitting (and almost sleeping) in the train back to Groningen, I realised that my test and practical exams are just a little more than two weeks from now. If everything goes allright it will be my last tests of this year. But two weeks...argh. So I have to plan everything, including my social stuff. Not that I'm not used to that, but I was really enjoying the past couple of days.

Today my alarm went of at about half past five :| Decided that would be taking the train to St. Agnes church in Amsterdam for a traditional latin Mass. Hadn't been to one in a while and I hoped that it would help me with some stuff. Since there were no trains today between Amersfoort and Schiphol, I had to travel via Utrecht, which was a detour of 30-40 minutes. This made that I had to take the train of 7am. But it was worth it. Despite my tiredness and the thousands of thoughts running through my head I enjoyed Mass, and was very glad to have made the travel.

On my way back to Groningen I had plenty of time to think - especially since I could not focus on my studybook. Even though we have a good novus ordo Mass in Groningen (and in Sneek as well, even though liturgically not as strong as Groningen), I feel drawn to the traditional Mass much more. So...I am thinking of going to a traditional Mass at least once or twice a month, despite the time it costs to get there. I'm just not sure if my body will agree with that *-)

Saturday 8pm. Just finished doing the dishes, and planning to bake a cake for tomorrow. But I'm tired. Last Thursday I had a drink of the sportsclub - it was very good, so I stayed till about 2am. Friday I had class from 11am till 1pm, but since class ended 45 minutes earlier, I found myself in church at half past twelve. Was a good Mass - celebration of the Sacred Heart if I'm not mistaken. In the afternoon I wasted some time by watching our archbishop online, to start the campaign to pray for priests, since it's now the Year of the Priests. You know, it's really cool to see your archbishop online, and see him twitter.

But...I had to go to the supermarket to buy a lot of stuff for that night, since I would be having some kind of party. After making a pie and baking a cake, and another cake still in the oven, the first visitor arrived, soon followed by some more. It was a bit crowded, but it all fitted. It was a great mixture of people: fellow students, catholic friends, friends from the sportsclub and some who are my friends since secondary school. Some people travelled quite some kilometers: two from Leeuwarden, one from Langweer and one from Enschede. And it worked very well I think. At about midnight there was a discussion going on about catholic stuff - between catholics and atheists. Have to say that it was a neat and good discussion in my opinion. And the night ended with some serious and some nonsense stuff with two great friends. It was 3.30 am before I was in bed...

...and had to get up at 8am already, since my family would be coming for a visit and I had to clean the stuff here, and give two friends who stayed here some breakfast. I was really happy to see my parents and brothers again, and my grandmother and a sister of her. Some of you will say that I'm crazy, but I love my family and would not know what to do without them.

Shortly after they left, another friend came over for the bootcamp meeting we had planned. Was a good meeting. Really really hope (and pray) that this year's bootcamp will turn out fine. Please keep us in your prayers.

And now..now I'm tired. But happy at the same time. I feel loved and special, for all the people coming over here, for the text messages, mails and other stuff I got for my birthday. Because people spend time on me. And that while I am not such a great friend, and feel guilty about that as well.

Oh, and something about the presents. Got really cool stuff: two books, some DVDs (all different genres it seems), a CD, a lot of money, some chocolate (hehe), and...the most unexpected came from our hero. He got me a poster of our pope. Ok, this one was his sister's, since the glass of the one for me broke, but this is so cool. Just am not sure if my parents like it..let alone if I take it to Sneek next year (A).

So, I think I will bake a cake again, for tomorrow I will probably go to St. Agnes church in Amsterdam, and some cake while drinking tea or coffee is never a bad thing..right?

Hosted at conversiondiary.com

1. Just typed a 7QT, but somehow it disappereard and now I have to type the stuff all over. *sigh*. While typing this I'm watching our Archbishop live on Ustream and Twitter, how cool. Msgr Eijk of course already was cool - for example because he's a priest and a doctor - but an Archbishop using this media like this is just cool.

2. Last Wednesday was my birthday. I became 22. June 17 is a good day, for various reasons. When I was still in the first years of primary school I had two classmates who were born on the same day as I. This year a baby girl was born to a couple I know a bit, and it's also fun to discover that some "famour" people share the same day, even though born in a different year.

3. Yes, yes, I know, some people are curious about the content of the packages that arrived Tuesday. Well, the left one was indeed a DVD: cruel intention - a lovely wrong movie. The other package wasn't a book...it were two books :P. One is about a man with parkinson's disease ("Het gebeurt allemaal in mijn hoofd"), and one about near-death-experiences, investigated by a cardiologist ("Eindeloos bewustzijn"). This makes the list of books that I already have but still have to read even larger (A).

4. Yesterday another package arrived, which contained three dracula movies. Probably some of you will say that I have an awfull taste in movies. Perhaps that's true, but I happen to like stuff about vampires. As a little girl (with then still long hair) I already read books about it, and I never stopped liking it.

5. You know, sometimes I pitty the children who grow up in this time with television programs and movies like we have now. Not that everything was better in the old days, but let's take Disney as an example. The old classics just have a magic that a lot of movies nowadays don't have. So, here a song of my favourite Disney movie:


6. Yesterday I learned how to do sutures, starting with the simple ones. Unlike I expected, I kinda liked doing it, and it didn't even went that bad. We also learned how to knot, and some of my friends will be very relieved when I say that my knotting skills yesterday were much better than my knotting skills when it comes to knotting rosaries ;)

7. This evening some friends will come over to celebrate my birthday. Tomorrow my family will be here. Am really looking forward to it. My mum said I shouldn't make pie and cake myself, since I would make the kitchen a mess. Despite that being true, I won't follow my mums order, and make it myself anyway (A).

The final part about this day, before I will go back studying again.

So far we've had the pilgrimage, opening, workshops, lunch and arrived at the parish church.

There the young people were asked to carry various stuff, mostly involving flags (for example of our diocese) and four people for the relics.


And then the procession began, through some of the streets of Dokkum. Haven't really seen a lot of it, since I was walking in front (ok, well, there were about 7 people in front of me) with one of the diocesan flags.

(the priests, and one woman with unknown liturgical function who shouldn't be in this part of the procession - in my opinion)




The seminarians with the relics:

(I have to say, four great young men - very gentle, with some sense of humor. Think they will become great priests.)

Slowly the procession enters the chapel, where Mass would begin:

































(taken during the homily I think)


(a moment of Mass every catholic should recognize ;))

Mass was good I have to say. Except for the missing of the second reading, that most people were standing during the Eucharistic prayer, and the terrible song just before the Agnus Dei. Oh, and silence..a word that seems to scare a lot of people, so it was almost absent, even during Communion :(.
But well, it could have been a lot worse, and it was just great to be there with all these different people.

A great day. Hope I will be able to attend next year again.

With thanks to montymark  for the pictures (except for the last one, which was taken from the website of our diocese).

Check out www.pieterdokkum.nl for more and better pictures of the procession.

As some of you might know, tomorrow is my birthday. Since my parents can't visit me tomorrow (they will come Saturday), my mum decided to already send me some presents, so I would at least have some sort of birthdayfeeling tomorrow.

So..now this is waiting in the living room:


Not that this on itself is a problem, but...my mum told me that I may not open it untill tomorrow.

I'm quite sure that the left one is a DVD and the larger one is a book.

You know..this is torture..

And so the pilgrims arrived in Dokkum, where some other people already were present.


Anja and Tom did the opening..of course in the typical Tom-and-Anja-way:

After which we sung for our bishop, whose birthday it was last Saturday.

One of the seminarians brought in the Cross, the symbol for Christ's presence:

 

The bishop also spoke a few words - but he said he'd save the larger part for the homily that he would give that afternoon.
And then..then it was time to go to the one of the workshops. There were workshops for everyone, varying from young children to seniors. I myself attended a workship with some Sisters, which was quite interesting:



 

And then it was time for lunch...


...after which we headed for the parish church to prepare for the procession.

Part 3 (about that procession and Mass) will be posted this evening.

Yesterday was Saint Boniface Day, named after
Saint Boniface, the patronsaint of our diocese. Since 2007 the procession has also become part again (after 50 years) of this day.

So, yesterday I got up at 5am. Yes, that early.


montymark and I then went by car to Oudwoude, where a pilgrimage of about 12-13 kilometers would start. We first gathered in an old church (now protestant - tried to imagine what it would have looked like a lot of centuries ago when there was still a High Altar, with Mass celebrated and so...it hurts seeing churches being ruined by it).


After our vicar-general gave the pilgrim the pilgrim's blessing, we started walking in little groups. It was a beautifull morning, and I enjoyed walking it. Friesland is a very beautifull province (hehe, yep, what else can I say as a Frisian, but you can judge yourself):



























The last few kilometers were quite difficult for me, since the injury of my sacro-iliacal joints, or the muscles in that place, still haven't healed..and walking 12-13 kilometers isn't exactly the most sensible thing to do. But I made it. Suffering a bit for Our Lord has to be done sometimes. And then we arrived in Dokkum, at this place:


The stories continues in part two tomorrow ;)

(with thanks to montymark  for some of this pictures)

Voordat ik m'n bedje in duik na 17,5-18 uur wakker te zijn geweest (ja, de wekker ging om vijf uur vanochtend), nog even een van de dingen die me het meeste bij zijn gebleven. Vandaag was Bonifatiusdag (daarover later meer), wat erg mooi was, maar tijdens de bezinningstocht van Oudwoude naar Dokkum vertelde Diaken Vermaat een klein verhaaltje, die ik hier met jullie zal delen (iig, voor zover ik het na kan vertellen, het zal dus enigszins afwijken van wat er letterlijk is gezegd):

Er was eens een herder die een vrouwtje de rozenkrans zag te bidden. Op een dag vroeg hij haar: "wat is dat en waarom doe je dat toch?" Het vrouwtje legde uit dat het een rozenkrans was en dat ze daar kracht uit haalde. Dat leek de herder wel iets, en die begon toen ook zo'n krans te maken..alleen, hij wist niet hoe hij het bidden moest, en dus deed hij het op de volgende manier: "voorbij het kleine kraaltje, voorbij het kleine kraaltje, voorbij het grote kraaltje". Toen hij de volgende keer in de kerk kwam, deed hij dit. De priester kwam naar hem toen en zei: "Nee, zo doe je dat niet. Die kleine kraaltjes zijn wees-gegroetjes, en die grote Onze Vaders". Na de Mis kwam de herder naar hem toe en zei: "Dat met die weesgevaders, daar snap ik nu al niks meer van." "Nee, nee", antwoordde de priester, "wees-gegroetjes en onze vaders". "Jaja", zei de herder,  "maar wat ik me afvroeg: toen u die schaal met dat brood optilde, wat deed dat kind daar ineens?". Toen besefte de priester het en zei: "vergeet wat ik gezegd heb over die gebeden, bidt het maar gewoon op uw eigen manier".

De discussie van twee logs terug begint een beetje af te dwalen, en alhoewel ik het best leuk en interessant vind, denk ik dat ik um toch afkap, juist om te voorkomen dat er straks ruzies komen.

De titel van deze blog is neutraal, laat dat duidelijk zijn. Wat ik vaak merk is dat wanneer je je mening over je eigen geloof neerzet, en vergelijkingen maakt met een ander geloof, het vrij snel opgevat wordt als belediging of als idee dat je jezelf ziet als superieur. Echter, als het goed is, heeft ieder geloof z'n eigen theologie, gebaseerd op een heilige schrift, op veel schrijven, nadenken, vergaderen, traditie en dat allemaal meer. Als gelovige schaar je je achter een van deze leren, of het nou van huis uit is of op een andere manier. Voor jou is die leer hetgeen dat klopt, en zitten er als logische gevolgtrekking volgens jou fouten in de leer van de ander. Zo zullen vele protestanten beweren dat katholieken blasfemisch zijn wanneer ze het Heilig Sacrament aanbidden. Dit klinkt wellicht wat vreemd uit de mond van een katholiek, maar gezien vanuit de protestantse leer is dat goed te begrijpen. Omgekeerd zullen katholieken van protestanten beweren dat ze ketters zijn, wat vanuit katholieke theologie weer te begrijpen is. Bij een discussie tussen bijvoorbeeld moslims en christenen zullen ongetwijfeld Jezus en Mohammed de revu passeren. Begrijpelijkerwijs zullen ze het niet met elkaar eens zijn. Wil dit zeggen dat de een de ander beledigt? Nee, niet noodzakelijkerwijs. Wil dat zeggen dat er geen vriendschap kan bestaan tussen mensen van een verschillende godsdienst? Nee, ook dat hoeft niet per se. Het sleutelwoord hierbij is respect. Respect voor elkaars mening, voor de verschillende opvattingen. Respect is niet zozeer dat je onder het mom van allemaal lief zijn voor elkaar doet alsof er geen verschillen zijn. Juist het erkennen van die verschillen is belangrijk voor het respect. Dit houdt onder andere in dat een katholiek niet meedoet aan het Avondmaal wanneer hij het verschil beseft, en een protestant niet ter communie gaat in de katholieke kerk, juist uit wederzijds respect (voor je eigen geloof, als voor het geloof van de ander). Dit houdt niet in dat er geen discussie mogelijk is, want die kunnen juist ontzettend leerzaam en leuk zijn, mits men met respect en fatsoen dit doet. Je een beetje verdiepen in elkaars geloof hoeft helemaal niet verkeerd te zijn - persoonlijk vind ik het juist leuk. Daarnaast houdt het me ook scherp.

Tot mijn vriendengroep behoren katholieken, protestanten, moslims, atheïsten en agnosten - joden heb ik er (nog) niet bij zitten. En alhoewel ik het - zoals logisch is - lang niet altijd eens ben met hun standpunten, zijn het toch mijn vrienden. Ik hou van ze, om wie ze zijn, om de mening die ze hebben. Ja, natuurlijk zou het mooi zijn als we het allemaal met elkaar eens zouden zijn, zou ik het bijvoorbeeld ontzettend mooi vinden om een aantal dingen die mij dierbaar zijn, zoals Maria, te delen met de protestanten die ik ken. Maar of dat ooit zal gebeuren..ik weet het niet. Vaak vergeten we de overeenkomsten die we hebben en leggen we de nadruk op de verschillen. Verschillen die niet ontkend zouden moeten worden, maar evenmin zou dat mogen gebeuren met de overeenkomsten.

Maar hoe ver ga je? Hoe ver ga je in een discussie, met het verkondigen van wat jij denkt dat juist is, wat de Kerk leert dat juist is, en hoe breng je dat over aan anderen. Dat is een punt dat lastig is, wat me weer doet denken aan iets wat een atheïst eens gezegd heeft (weet even niet meer wie): wat is er egoïstischer dan niet te vertellen dat er een mogelijkheid is tot eeuwig leven? En daar borduur ik op voort: is het niet egoïstisch om hetgeen wat volgens jou mogelijk de waarheid is, niet te verkondigen?

Hosted at conversiondiary.com

1. An early 7QTs this Friday - was up at about eight, and class isn't starting until 11. Despite not being in the hospital for already two weeks, I still haven't found a good daily rhythm again. To be honest, I like the rhythm I have during my internship: getting up early, being in the hospital all day (sometimes even that busy that I have to remember to have some sort of lunch), getting home at around 6-7pm, having diner, studying and sometimes doing sport or social stuff, going to bed and then everything starts again. To some it might sound very boring, but it isn't in the slightest: every day is different, and it works very well for me to do it this way..not in the least for the daily prayers ;)

2. Yesterday I got feedback about my ethical assignment. The only negative thing was that I didn't describe the case the way it should have been, but since the examiner thought I wrote things down very well with good arguments and so, she made an exception. I passed, and not just passed..it was good! I'm really happy about this result. I just hope that the consultationtest of last week will have been passed as well...

3. Yesterday I had dinner with a friend of mine and her boyfriend. Since a few weeks they are living together, and because of that and because it was her birthday not too long ago, I dropped by for diner. Her boyfriend then suggested we do some old fashioned family game, you know, like risk and monopoly. This was somewhat different, but I like these games. It's so much more fun most of the time than playing video-games or watching a movie together.

4. One of the practical sessions this week was about the ears and nose. You know, when the doctor shows you how to examine those things, it looks very easy, but doing it yourself isn't at all. It's quite frustrating, but I have got a lot of respect for these doctors, who base their diagnosis on the history taking and looking through tiny holes.

5. What also came up again was my own hearing. When being tought about how the ears work and things that can be wrong with it, I recognize a lot. On the hand hand that's not a bad thing, for it makes me capable of understanding what kind a problem it is for the patient. On the other hand...it makes me realise that I do have a handicap. Not that I didn't already know it, but sometimes I tend to pretend I haven't and that I can do everything I want without encountering any problems, which of course isn't true. When it comes to my hearing, I'm quite stubborn you know :P

6. Next year I'm going to do my internship in Sneek. Yay, Sneek. The next thing I have to do is to make a list of specialism I want to do then. Unfortunately, I only have a few free options, the other internships are obligatory. I now try to decide wether I should put lungmedicine and cardiolgy higher than some others. I not just like this specialism a bit, but I feel that they are important to me. But of course, this are specialism for which I will have to use my stethoscope a lot and have to use my hearing a lot. I am doubting if I should contact the doctors in the hospital already, but on the other hand I just want to go an do it and see how far I will get with it. Well, we'll see what happens :)

7. This week I read the letter of Saint Paul to the Christians in Rome. Even though there are some interesting and good and understandable parts in it, I find it quite difficult to read, to understand what he means. It's really helping to strenghten my faith, but I try not to bother too much with this, and continue with reading the other letters he wrote, which I hope will be a bit easier *-)

De Mis, de grote dankzegging en prijzing van God. Tijdens de Mis staat het mysterie centraal: brood en wijn worden waarlijk Lichaam en Bloed van Onze Heer. Hij staat centraal, voor Hem komen we naar de kerk, voor Hem knielen we neer, voor Hem zingen we, Hem prijzen we.

De laatste tientallen jaren is echter steeds meer de mens centraal komen te staan: we komen gezellig samen, om samen voor en over God te zingen, gezellig samen rond de tafel van de Heer, samen het brood delen. Vooral gaat het over goed voor elkaar zijn. We knielen niet meer neer, want nee, we kunnen prima samen op onze kont gaan zitten gezellig luisteren naar wat er allemaal gezegd wordt, en kijken naar wat de voorganger allemaal doet met het gezicht naar de mensen toe. Het verticale - het opstijgen naar God, het overstijgen van het gezellig samenzijn - lijkt in veel gevallen verdwenen, het horizontale lijkt de overhand te voeren.

Om heel eerlijk te zijn is het naar mijn idee steeds meer gaan lijken op een protestantse dienst. Met alle respect voor hen, maar in mijn gevoel missen daar vele elementen die voor mij ontzettend belangrijk zijn voor de Eredienst. Wat mij vooral opviel tijdens de protestantse diensten waar ik bij was, was dat de preekstoel centraal staat. Ja, de mens, de preek. Ik zal geenszins beweren dat die niet waardevol is, want zonder onderricht komen we niet veel verder, dat merk ik wel nu ik de brieven van Paulus aan de Romeinen aan het lezen ben. Evenmin zal ik beweren dat het hart van de mensen niet bij God is, dat ze niet God aan het danken zijn en bijeenzijn voor Hem, noch dat God daar niet aanwezig is (immers, "waar twee of meer in Mijn naam aanwezig zijn..."), maar ik mis iets, en niet gewoon een kleinigheidje.
Wat ik mis tijdens een protestantse dienst, en waarvan ik soms het idee heb dat veel katholieken in de katholieke kerk het ook niet beseffen, is het Offer van Onze Heer dat centraal staat: Hij geeft zichzelf aan ons, Hij is daar letterlijk aanwezig in het brood en de wijn. En wat past daar beter bij dan neer te knielen voor Hem, om te staan en een lofzang aan te heffen, om je te buigen voor Zijn grootsheid. De Mis is één groot gebed, één grote lofprijzing. Het draait niet om ons, het draait niet om de priester, of in de protestantse kerken de voorganger. Het draait om God. Dat zouden we ons eens moeten realiseren. Uitleg over de Bijbel, cathechese, gezellig samenzijn en praten over zowel geloof als over andere zaken, daar zijn buiten de Mis genoeg gelegenheden voor.

Mede hierom heb ik een grote voorkeur voor een Mis ad orientem, dat wil zeggen, naar het oosten. In negatieve zin: de priester staat met zijn rug naar het volk toe, maar in positieve zin: de priester staat net als het volk, gericht naar Christus, dus samen biddend met hen en namens hen tot God. En om bovengenoemde dingen vind ik de Traditioneel Latijnse Mis zoveel mooier dan de huidige Novus Ordo Mis. Niet dat die laatste Mis niet waardig en verticaal gecelebreerd en beleefd kan worden (in tegendeel, het is zeer wel mogelijk, en dat heb ik ook al verscheidene keren meegemaakt), maar omdat alles stukje voor stukje plaatsvindt. Pas als het ene onderdeel afgelopen is begint het volgende, allemaal afgeronde gehelen. Tijdens de TLM echter gebeurt er ontzettend veel op één moment. Zo begint bijvoorbeeld de priester met het zingen van het Gloria, nemen het koor en het volk die lofprijzing over, en gaat de priester verder met de gebeden. Het is één doorlopend geheel, één groot gebed (wat eigenlijk ook geld voor de novus ordo, al moet ik eerlijk zeggen dat ik dat ook niet wist voordat ik dat eens uitgelegd kreeg door een priester), het is groter dan wij, het overstijgt ons menselijke begrip. En dat, dat is voor mij het verticale. Het draait niet meer om gezellig samenzijn, het draait niet meer alleen om samen aan de tafel van de Heer te zitten. Nee, het draait om Hem, en vergeleken bij Hem zijn wij klein, Hem zijn wij onze dank verschuldigd. En het ultieme hoogtepunt van elke Mis (in welke vorm ook gecelebreerd), dat is de Communie, het ontvangen van Onze Heer, die daadwerkelijk aanwezig is in de hostie. Het mooiste moment: neerknielen en Hem ontvangen.

Lieve mensen, wanneer je een volgende keer naar de kerk gaat, wees je dan bewust dat het niet zozeer draait om het samenzijn (ook al is het samenzijn in de naam van God erg mooi en waardevol), maar om Hem. Wij komen daar om Hem te prijzen, niet om een leuk uurtje te hebben. Besef dat alsjeblieft, dat is Hij meer dan waard.

This weekend I realised what great friends I have. Sometimes I forget what they all do for me and have to endure with a friend like me. And a step further..I don't say enough how much they mean to me. So..for all my friends (if they read this or not), this poem that came to mind:

Dank je voor alles
wat je hebt gedaan:
dank voor je glimlach,
toen ik 't moeilijk had,
dank voor de arm
die je om me heen wou slaan,
maar dank vooral,
omdat je voor me bad.

(thank you for everything you've done for me, thanks for your smile when I had a tough time, for the arm you put around me, but especially, thank you for praying for me).

Since I know some of my friends are not religious: just thank you ;)

http://www.youtube.com/watch?v=mhJnVSKTkcE